30-01-08

Beroepsperiode

De beroepsperiode is een wat ambigue periode. Van de ene kant zijn we natuurlijk dolblij dat we reeds anderhalve week Lara bij ons hebben. Schitterend natuurlijk voor de zo belangrijke hechting bij een adoptie. Lara past zich wonderwel aan ons gezinnetje aan, ook aan grote zus Emma. Soms is Emma wat te uitbundig in het entertainen van haar zusje, maar het is natuurlijk goed bedoeld. Lara zelf maakt er slechts uiterst zelden een probleem van. Ze toont alsmaar vaker hoeveel ze de aanwezigheid van mama en papa op prijs stelt. Ze kijkt zelfs al op als we haar bij haar nieuwe voornaam noemen, geen gemakkelijke overschakeling voor de ouders ook trouwens. We voelen ons niet alleen haar nieuwe verzorgsters, maar reeds veel meer dan dat. We zouden haar gewoon niet meer kunnen missen. Het eten gaat prima. We denken zelfs al dat ze wat is aangekomen. Alleen het inslapen ’s avonds is soms nog wat moeilijk. Eens neergelegd in haar bedje, begint ze dan angstig te wenen. Het lijkt ons of ze net op dat moment wat verlatingsangst krijgt. Alsof ze vreest dat de voorbije leuke dag maar een éénmalige droom was geweest. Momenteel blijven mama of papa even liggen op bed bij haar in de kamer (haar reisbedje staat in onze slaapkamer) en praten dan wat met geruststellende troostende woordjes op haar in. Van die aanwezigheid blijkt ze toch kalmer te worden, zodat ze meestal wel na een tiental minuutjes vast inslaapt, waarna we stilletjes de kamer verlaten. Misschien zal ze na verloop van tijd al van bij aanvang genoeg hebben aan de geruststelling dat we in de kamer ernaast zijn.

Langs de andere kant is de beroepsperiode best een eentonige periode. Administratief gezien gebeurt er niets en is het alleen maar wachten geblazen. Bovendien mogen we met de kindjes eigenlijk niet buiten komen, laat staan dat dit de afgelopen 2 weken met de barre koude mogelijk zou geweest zijn, een magere troost misschien. Het lijkt wel een beetje of we een huisarrest uitzitten, een schril contrast met onze 1e Almaty-periode waar we dagelijks een stukje stad verkenden. Bovendien lijkt de afreis naar huis nog zo veraf. Korte uitstapjes, al was het maar om boodschappen te gaan doen, doen mama of papa dus snel alleen, uitzonderlijk in gezelschap van Emma. Tijdens onze 1e periode in Almaty was Emma gewoon om in de buggy overal met ons mee te gaan, maar vele voetpaden zijn door sneeuw en ijs onberijdbaar geworden. Gelukkig wordt het op dit moment een beetje “warmer”. Zelfs al is het hier nog tussen de -5 en -10 C, het lijkt wel een beetje alsof de lente in aantocht is. Dat maakt ons en de andere Vlamingen hier in Almaty goed geluimd.

Vandaag dinsdag 29 januari trokken we opnieuw even naar buiten met Lara, dit keer naar de Silk Way City aan de overkant. Tussen haakjes, Zhibek betekent Silk of zijde! Ze kijkt geïntrigeerd rond in de bruisende wereld rondom haar. Ze keek geamuseerd toe hoe Emma zich vermaakte in de indoor speeltuin op de bovenverdieping. Even later mocht Lara met haar 11 maanden voor het eerst even plaatsnemen in een klein draaimolentje. Ze liet het zich welgevallen, al lieten we het molentje natuurlijk nog niet draaien. Thuis was het voor het slapengaan natuurlijk weer waterpret met het dagelijkse badje. Als we zeggen “Waar is Lara’s dikke buikje?” (alle gelijkenissen met papa’s buikje zijn louter toevallig...), slaat ze reeds lachend met haar 2 handjes op haar buikje! (zie foto).

FR: Période d’appel. C’est une période un peu ambigue. D’un côté, nous sommes bien entendu ravis d’avoir Lara avec nous depuis maintenant une dizaine de jours. Une vie sans elle n’est plus imaginable. Elle s‘adapte merveilleusement bien et montre son affection à sa nouvelle famille. Elle mange très bien. Uniquement pour s’endormir le soir, elle se montre encore un peu inquiète. Une fois couchée, elle pleure en panique, comme si elle pensait que la belle journée qu’elle venait de vivre, n’était qu’un rêve d’un jour. Alors pour la consoler, papa ou maman restent un peu dans sa chambre, juste pour faire sentir en entendre leur présence. Cela la rassure et en général après 10 minutes elle est endormie.

De l’autre côté, cette période d’appel est aussi très monotone. On doit juste attendre, rien de plus. Puis le retour vers la Belgique semble encore si loin. En théorie, on ne peut pas encore sortir avec la petite, si encore s’était possible dans ce froid. Le contraste avec notre 1e période à Almaty est flagrant. Tous les jours on découvrait un nouveau bout de la ville. Maintenant, on sort tour à tour, uniquement pour faire les courses.

Aujourd’hui mardi 29 janvier, nous sommes sortis pour la 2e fois avec Lara, cette fois vers le Silk Way City de l’autre côté de la rue. Entre parenthèses, Zhibek signifie Silk ou sois ! Elle regarde déjà d’un œil éveillé le monde palpitant. A 11 mois, pour la 1e fois de sa vie, elle a pu s’asseoir dans un petit manège, sans le faire tourner bien entendu.


DSC03109 

 


DSC03101

 

DSC03113

 

DSC03126

 

DSC03129

 

DSC03135DSC03130
 

06:14 Gepost door Karin & Marc in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Notaris

Op maandagmorgen 28 januari werden we door chauffeur en vertaler Hasan opgehaald om naar de notaris te gaan. Naar goede gewoonte in Almaty waren ze stipt op tijd. Na een korte rit door de stad kwamen we aan bij de notaris. Daar stond Olesia, de juridische specialiste en vertaalster uit het team van coördinator Aigul, ons op te wachten. We ondertekenden er beiden in bijzijn van de notaris een reeks volmachten die moeten toelaten dat locale vertegenwoordigers in onze plaats rechtshandelingen kunnen stellen om Zhibek’s adoptie door alle instanties te laten bekrachtigen. Vanaf donderdag 31 januari, na afloop van de beroepsperiode van onze rechtszaak van 15 januari, zou hiermee gestart worden. Hopelijk halen we hiermee onze vooropgezette afreisdatum van zondag 17 februari, dit na 5 weken verblijf. Het wordt kantje boordje. Gelukkig hebben we bij KLM verplaatsbare ticketten geboekt... 

 FR: Notaire. Lundi 28 janvier nous avons été conduits chez le notaire. Nous y avons signé quelques procurations, autorisant aux gens du team de notre coordinateur Aigul, de nous représenter dans chaque étape judiciaire, réglant définitivement Zhibeks adoption. A partir de jeudi 31 janvier, la fin de notre période d’appel suivant la séance du tribunal du 15 janvier, ils y travailleront. Espérons que nous atteindrons notre date de départ du Kazakhstan, initialement prévu pour le dimanche 17 février, après un séjour de 5 semaines. Ce sera tout juste. Heureusement nous nous sommes procurés des billets KLM flexibles…

 DSC03058

 

05:59 Gepost door Karin & Marc in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

28-01-08

Adoptiecongres in Almaty...

Op zondag 27 januari vond op ons appartement aan 73 Tole Bi Avenue het 1e Vlaamse adoptiecongres in Almaty plaats. Grapje natuurlijk, al leek het er bij momenten goed op. We zaten immers met 17 Vlamingen samen in onze living van 20 m2... Het was een symbolische overgangsmeeting. We kregen bezoek van recent aangekomen “bezoekplicht” adoptieouders Wendy, Stefan en zoontje Lucca, Vanessa en Yves alsook Sylvie en Steven. Daarnaast kwamen de 2 koppels “anciens” waar we afgelopen weken mee optrokken (Kristel, Erwin en Paulien + Denise, Koen en Amelie) afscheid van ons nemen, aangezien zij maandagochtend naar België terugkeren met hun kindje. Uiteraard zijn we heel blij dat het ultieme moment voor hen is aangebroken. We wensen hen veel geluk met hun kindjes in België. We houden zeker contact met ze, ook eens terug in België.

FR: Congrès d’adoption à Almaty… Nous étions 17 Belges réunis dans notre living de 20 m2… La réunion était symbolique. D’un côté 3 couples qui venaient d’arriver à Almaty, et de l’autre côté 2 couples pour qui c’était leur dernier jour avant le retour en Belgique avec leur petites filles adoptives. Nous leur souhaitons bonne chance et leur disons à très bientôt.

DSC03046

DSC03051

03:04 Gepost door Karin & Marc in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

1e x buiten met Lara

Zaterdag was het stralend zonnig weer in Almaty. Een lokale “hittegolf” deed het kwik zelfs even stijgen tot rond de -10 C. Dus besloten we even met Lara een korte wandeling buiten te maken. Het skipakje dat we voor haar hadden gekocht, bleek uitstekend te passen. Waarschijnlijk was het voor Lara de 1e maal in haar leven dat ze naar buiten kwam, haar autoritje van het weeshuis naar hier even ter zijde latend. Ze leek erg onder de indruk van deze nieuwe onvertrouwde wereld. Dat konden we afleiden uit haar serieuze gereserveerde gelaatsuitdrukking, die ons terug deed denken aan de 1e ontmoetingen met haar. Tegen het einde van de wandeling was ze al wat geruster en kon er weer een voorzichtig glimlachje voor mama en papa vanaf. Emma was eveneens opgetogen opnieuw eens buiten te zijn. De kou was voor Emma geen beletsel om even te schommelen en op de wip te zitten in het speeltuintje. 

FR: 1e fois dehors avec Lara. Samedi, journée très ensoleillée à Almaty. Une « canicule » locale faisait même monter la température jusqu’à -10 C. Il fallait en profiter ! Moment idéal pour une petite promenade dehors avec Lara, probablement la 1e de sa vie. Elle était très impressionnée d’être dehors dans ce monde inconnu, puisqu’elle sortait de nouveau son expression très sérieuse et réservée, comme aux premiers contacts avec nous. Vers la fin elle nous réservait déjà pourtant de nouveau un sourire prudent. Emma était également très contente d’être dehors pour y jouer.


DSC03015 

 


DSC03021

 

DSC03014

 DSC03031

             DSC03038DSC03027DSC03018DSC03039 

02:55 Gepost door Karin & Marc in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

26-01-08

Groetjes van Emma

Emma stuurt graag lieve groetjes naar haar oma’s en opa’s, haar meters, de buren van de Linthoutstraat en alle viendjes en vriendinnetjes van klas 3B. Zo ziet mijn bedje in Almaty er hier uit. Herkennen jullie die zingende Kazachse Mega Mindy ? (wel een foto genomen in Brussegem). Proficiat trouwens aan Indira voor haar verjaardag vandaag 26 januari !!! Kusjes, Emma

DSC03011

DSC00008


 

07:41 Gepost door Karin & Marc in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Lara’s glimlach

Na één weekje bij ons, krijgen we Lara’s glimlach alsmaar vaker te zien. Ze eet nu ook heel vlot. Alles wat we haar voorschotelen verorbert ze met veel plezier. Alleen het inslapen ’s avonds is nog wat moeizaam. Als we haar overdag in bedje leggen weent ze een paar seconden, maar dan is het snel stil. ’s Avonds gaat het wat moeizamer, al is er iedere dag toch wel wat verbetering merkbaar. Hieronder kunnen jullie een stukje van het slaapritueel zien.

Afgelopen donderdag was Lara uitgenodigd op een verjaardagsfeestje. Buurmeisje Paulien werd immers één jaar. Fotootjes kunnen we helaas niet tonen, want Marc heeft voornamelijk gefilmd. Onze beide Vlaamse buren kregen gisteren goed nieuws: de paspoorten van de kindjes zijn in orde en ze mogen terug naar huis. Omdat op zondag de vlucht al volgeboekt is, vertrekken ze pas maandag. Wijzelf worden hier maandag om 10u opgepikt om naar de notaris te gaan.

Vrijdagnamiddag trok Karin met Emma naar de indoorspeeltuin hiertegenover. Intussen mocht papa bybysitten op Lara. Karin had er ook met een paar recent aangekomen Vlaamse adoptieouders afgesproken in de brasserie : Wendy & Stefan, Sylvie & Steven en Vanessa & Yves. De nieuwe contacten zijn dus gelegd.

DSC02968

DSC02987

DSC03004

DSC02982

DSC03010

DSC02972

DSC02974





 

 

07:33 Gepost door Karin & Marc in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

25-01-08

Lara’s speelvriendinnetjes op bezoek

Sinds gisteren donderdag 24 januari verblijft Lara reeds 1 week bij ons op het appartement. Volgende dinsdag 29 januari loopt de 14-daagse rechtbankberoepsperiode ten einde. Tijdens deze beroepsperiode gebeurt er administratief gezien niets. Het is gewoon afwachten voor ons. De afgelopen dagen pasten we ons aan en genoten zoveel mogelijk van ons nieuwe leven met vieren. Voorts onderhouden we onze sociale contacten met de andere Vlamingen hier in Almaty.

Zo ontvingen we bezoek van Kristel en Erwin (uit Bornem) plus deze keer ook Denise en Koen (uit Kinrooi). Beiden wonen ze in hetzelfde appartementsgebouw als het onze. Ze adopteerden ook elk een dochtertje van ongeveer een jaar, respectievelijk Paulien (zie individuele foto hieronder) en Amelie. Voor hun zit het verblijf in Kazachstan er echter bijna op. Als het Kazachs paspoort van hun dochtertjes tijdig in orde raakt, reizen ze mogelijks zondag aanstaande terug naar België. We zullen hen wel missen, want we zagen hen dagelijks op ons vaste rendez-vous tussen 16 en 18 uur, na het middagdutje van de kindjes. Gelukkig zijn deze week opnieuw andere koppels in Almaty aangekomen. 

FR: Visite des copines de Lara. Depuis ce jeudi 24 janvier, Lara séjourne déjà une semaine chez nous. Mardi 29 janvier, la quinzaine de la période d’appel au tribunal se termine. Pendant ces 2 semaines rien ne bouge d’un point de vue procédure. Nous avons reçu la visite de Kristel & Erwin et Denise & Koen. Ils habitent le même immeuble que le notre. Ils ont également adopté une petite fille d’environ 1 an, respectivement Paulien (voir photo individuelle ci-dessous) et Amelie. Pour eux, le séjour au Kazakhstan se termine presque. Si les passeports des filles sont en ordre, ils partiront dimanche prochain. Ils nous manqueront beaucoup, car on s’est déjà habitué à les voir tous les jours entre 16 et 18 heures. Heureusement, d’autres couples belges sont arrivés cette semaine.

DSC02952

DSC02950

DSC02949

DSC02953


 

 

05:47 Gepost door Karin & Marc in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |