05-02-08

Lara at home special

Vandaag laten we jullie nog even genieten van een Lara special, met foto’s genomen op ons appartement. Wie zou niet kraken voor zo’n aanstekelijke glimlach en betoverende oogjes van een bijna éénjarige baby ? Het wonder is dat zij nu onze naam draagt!

DSC03444

DSC03400

DSC03404

DSC03411

DSC03437

DSC03443

07:09 Gepost door Karin & Marc in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

04-02-08

In Amerikaans gezelschap

Zondag leek wel een geschikte dag om even op kerkbezoek te gaan. Kazachstan is een overwegend moslimland, al vind je in Almaty ook heel wat kristelijke kerken. In Panfilov Park ligt de prachtige Zenkov kathedraal, het oudste gebouw in lmaty uit de tsarisische periode. Vele families brengen in het prachtige park hun zondagnamiddag. Even verderop pronkt de grootste moskee van Kazachstan. Hij dankt zijn naam “blauwe moskee” aan de zijn majesteuze blauwe koepel.

Tegen het einde van de namiddag hadden we afgesproken met Julie, Dan en zoontje Bennett, USA-citizens uit Houston (Texas) die hier hun 2e kindje komen adopteren. Eerder deze week hadden we ze reeds bij ons uitgenodigd om even kennis te maken. Na het vertrek van bovenburen Denise & Koen waren ze in hun appartement ingetrokken. We hadden dus hun telefoonnummer zodat we ons gemakkelijk konden introduceren. Ze stelden ons voor om zondagavond met zijn allen hamburgers te gaan eten in Almaty’s meest gereputeerde hamburger-tent, de American Grill, zo stelt toch onze Lonely Planet-gids. Emma had aanvankelijk geen zin in een eindje wandelen, maar toen we vertelden dat ze er frietjes met ketchup hadden, versnelde haar pas al snel! Gelukkig was Lara ook behoorlijk braaf in het restaurant. Weerom een leuke ervaring met fijne mensen.

FR: En compagnie américaine. Depuis le début de la semaine, nous avons des voisins américains. On les avait déjà invités chez nous pour faire connaissance et prendre le verre de l’amitié. Dan & Julie habitent Houston au Texas et sont également venu au Kazakhstan pour une adoption, Ils nous avaient proposé d’aller manger un burger au American Grill, le meilleur restaurant pour manger des hamburgers à Almaty selon notre guide Lonely Planet. Voilà encore un moment bien agréable, pas que grâce aux burgers d’ailleurs…

DSC03366

DSC03373

DSC03380

DSC03396

DSC03399

07:12 Gepost door Karin & Marc in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Uitstap in de bergen

Op zaterdag 2 februari trok een groepje adoptieouders met vertaler Hassan naar Tabagan, een nabij gelegen splinternieuw skioord op zo’n 2.300 meter hoogte. Almaty ligt amper op een paar tientalen kilometer van het begin van het plateau van Tibet. In deze streek van Kazachstan reiken de hoogste toppen tot over de 7.000 meter. We waren allemaal goed ingepakt tegen de mogelijke kou. Maar in de zon was het heel aangenaam, tenminste zonder die warme kleren dan...

Voor Lara was het een 1e georganiseerde uitstap. Haar dagelijkse 2 dutjes werden natuurlijk serieus verstoord. Op slapen in de buggy had ze het niet zo begrepen. Het was toch veel leuker om rond te kijken, zelfs al vielen haar oogjes bij momenten (niet voor lang) dicht. Met etenstijd was ze er ondanks de vermoeidheid altijd opnieuw graag bij. Toen we ’s avonds terug op ons appartement waren, bleek ze terug in haar gewone enthousiaste doen, ondanks het feit dat ze nauwelijks had geslapen. Toen we ze in haar bedje legden echter, was ze snel in dromenland.

 

FR: Excursion vers les montagnes. Station de ski Tabagan à 2.300 m dans la banlieu d’Almaty. Dans cette région du Kazakhstan, c’est le début du plateau du Tibet. Elle réserve déjà des sommets au-delà de 7.000 m.


DSC03320 

 

 DSC03277

  DSC03315                DSC03292DSC03305 DSC03337  


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

DSC03273

 

07:02 Gepost door Karin & Marc in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

02-02-08

Een perfecte doodgewone dag

Vandaag vrijdag 1 februari was een perfecte doodgewone dag. Na het ontbijt trok Karin alleen naar het warenhuis terwijl Marc op de kindjes paste. We leggen Lara gewoonlijk te slapen van 10 tot 12 uur. Gelegenheid om intussen wat met Emma te spelen en ook voor “meester Marc” om met haar een paar oefeningetjes van juf Ilse te maken. Karin bracht verse vis (zo hopen we toch...) mee van het “Duitse warenhuis. Met een glaasje witte wijn werd het een heerlijke maaltijd. Van het warmste moment van de dag, vlak na de middag, profiteerden we om met het hele gezin een luchtje te scheppen. Nog steeds niet de favoriete bezigheid van Lara, maar ze krijgt er wel atijd een mooi kleurtje van. Het liefst van al zou ze de ganse dag aan de vingers van mama of papa het ganse appartement rondstappen, terwijl ze kreetjes van voldoening de lucht instuurt.

 

Terwijl Lara aan haar 2e dutje toe was (gewoonlijk tussen 14 en 16 uur) trok Marc voor een fikse wandeling de stad in. Deze keer naar het “Plein van de Republiek” op zo’n 40 min stappen, hierbij opnieuw een stukje kennis over Almaty aan onze bagage toevoegend. Marc was net op tijd thuis om in de 2e helft van de namiddag thuis te zijn om onze Vlaamse lotgenoten in Almaty bij ons thuis te ontvangen en samen gezellig te babbelen. Een nieuw flesje werd gekraakt om het einde van onze beroepsperiode te vieren. De 2e van de dag... Onze aangeschafte kurkentrekker blijkt een rendabele investering... Volgende week woensdag reizen de meesten terug naar België om later terug te keren voor de rechtbank. Alleen Vanessa & Yves (zie foto) opteerden om de ganse periode hier in Almaty te blijven. Intussen kon Emma wat spelen met Lucca (zie foto), het 4-jarig adoptiezoontje van Wendy & Stefan.

 

Morgen zaterdag trekken we allemaal samen eens naar een skioord in de naburige bergen. Karin coördineerde finaal alle deelnemers (12 volwassenen en 5 kinderen) en regelde alle afspraken met vertaler Hassan, die voor de organisatie zal zorgen. Dus de volgende keer krijgen jullie in principe via de blog de foto’s van de uitstap te zien.

FR: Une journée ordinaire et parfaite. Après le petit déjeuner, Karin fait les courses au supermarché. Entre temps Marc s’occupe des enfants. Pendant que Lara dort, Emma fait quelques exercices de son institutrice. Après le déjeuner, toute la famille sort pour une petite promenade. Pendant que Lara dort une 2e fois, Marc fait une promenade à travers la ville. A peine rentré, c’est le moment d’accueillir chez nous les autres couples belges. Emma en profite pour jouer avec Lucca, petit garçon de 4 ans. Demain samedi, tout le monde partira en excursion vers les montagnes.

DSC03205

DSC03206  DSC03210 

 

 
    DSC03219DSC03223DSC03227DSC03229 DSC03247


 
 

 

 

 

 

DSC03245

04:44 Gepost door Karin & Marc in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

01-02-08

Naar het park

Op donderdag 31 januari hadden we een dubbele reden om tevreden te zijn. Vandaag was het officiële einde van onze beroepsperiode en tevens verblijft Lara reeds precies 2 weken bij ons. Om onze mobiliteit wat te vergroten, besloten we een buggy te kopen, zodat we vaker met Lara buiten kunnen. Karin trok naar de “kleine” Mothercare op Tole Bi Avenue en kwam thuis met een buggy met sneeuwbanden ! Dit is geen grap, gewoon de basisuitrusting hier in Kazachstan.

Na het middageten worstelden we Lara snel in skipakje en trokken we met Lara naar buiten voor een wandeling naar een nabijgelegen stadspark. Opnieuw zette Lara bij het naar buiten gaan een sip gezichtje op. Eens aangekomen in de speeltuin van het park sloeg de stemming al snel om. Emma was eveneens in haar nopjes. Na het verzetje voor de kleinsten, trokken de grootsten ook voor hun beloningetje naar het nabij gelegen Duitse restaurant, waar een Kazak met lederhosen je met een hartelijke “Grusz Gott” verwelkomt. Zoals jullie kunnen zien, vonden we er zelfs een Stella Artois uit Leuven! Al was Lara natuurlijk steeds weer blij om terug thuis te zijn, toch was het een heel geslaagd uitstapje.

DSC03138DSC03152DSC03154  DSC03156
 
 


 

 

 

 

 

 

 

 

DSC03163

 

DSC03170

DSC03184

DSC03180  DSC03201

 

 

 

 

 

 

 

05:06 Gepost door Karin & Marc in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Almaty herontdekt

Marc ontsnapte Marc een tweetal uurtjes aan zijn “huisarrest” en trok er even alleen op uit om een onverkend stukje Almaty te ontdekken. De koude was er nog steeds, maar ze “knabbelde” niet meer zo hard aan de wangen. Kleine marktjes floreerden weer in het straatbeeld. Een prachtige lichtblauwe kerk met gouden koepels liet zich tegen een stralend blauwe hemel bewonderen.

DSC03078

DSC03082

DSC03097

 

04:47 Gepost door Karin & Marc in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

30-01-08

Beroepsperiode

De beroepsperiode is een wat ambigue periode. Van de ene kant zijn we natuurlijk dolblij dat we reeds anderhalve week Lara bij ons hebben. Schitterend natuurlijk voor de zo belangrijke hechting bij een adoptie. Lara past zich wonderwel aan ons gezinnetje aan, ook aan grote zus Emma. Soms is Emma wat te uitbundig in het entertainen van haar zusje, maar het is natuurlijk goed bedoeld. Lara zelf maakt er slechts uiterst zelden een probleem van. Ze toont alsmaar vaker hoeveel ze de aanwezigheid van mama en papa op prijs stelt. Ze kijkt zelfs al op als we haar bij haar nieuwe voornaam noemen, geen gemakkelijke overschakeling voor de ouders ook trouwens. We voelen ons niet alleen haar nieuwe verzorgsters, maar reeds veel meer dan dat. We zouden haar gewoon niet meer kunnen missen. Het eten gaat prima. We denken zelfs al dat ze wat is aangekomen. Alleen het inslapen ’s avonds is soms nog wat moeilijk. Eens neergelegd in haar bedje, begint ze dan angstig te wenen. Het lijkt ons of ze net op dat moment wat verlatingsangst krijgt. Alsof ze vreest dat de voorbije leuke dag maar een éénmalige droom was geweest. Momenteel blijven mama of papa even liggen op bed bij haar in de kamer (haar reisbedje staat in onze slaapkamer) en praten dan wat met geruststellende troostende woordjes op haar in. Van die aanwezigheid blijkt ze toch kalmer te worden, zodat ze meestal wel na een tiental minuutjes vast inslaapt, waarna we stilletjes de kamer verlaten. Misschien zal ze na verloop van tijd al van bij aanvang genoeg hebben aan de geruststelling dat we in de kamer ernaast zijn.

Langs de andere kant is de beroepsperiode best een eentonige periode. Administratief gezien gebeurt er niets en is het alleen maar wachten geblazen. Bovendien mogen we met de kindjes eigenlijk niet buiten komen, laat staan dat dit de afgelopen 2 weken met de barre koude mogelijk zou geweest zijn, een magere troost misschien. Het lijkt wel een beetje of we een huisarrest uitzitten, een schril contrast met onze 1e Almaty-periode waar we dagelijks een stukje stad verkenden. Bovendien lijkt de afreis naar huis nog zo veraf. Korte uitstapjes, al was het maar om boodschappen te gaan doen, doen mama of papa dus snel alleen, uitzonderlijk in gezelschap van Emma. Tijdens onze 1e periode in Almaty was Emma gewoon om in de buggy overal met ons mee te gaan, maar vele voetpaden zijn door sneeuw en ijs onberijdbaar geworden. Gelukkig wordt het op dit moment een beetje “warmer”. Zelfs al is het hier nog tussen de -5 en -10 C, het lijkt wel een beetje alsof de lente in aantocht is. Dat maakt ons en de andere Vlamingen hier in Almaty goed geluimd.

Vandaag dinsdag 29 januari trokken we opnieuw even naar buiten met Lara, dit keer naar de Silk Way City aan de overkant. Tussen haakjes, Zhibek betekent Silk of zijde! Ze kijkt geïntrigeerd rond in de bruisende wereld rondom haar. Ze keek geamuseerd toe hoe Emma zich vermaakte in de indoor speeltuin op de bovenverdieping. Even later mocht Lara met haar 11 maanden voor het eerst even plaatsnemen in een klein draaimolentje. Ze liet het zich welgevallen, al lieten we het molentje natuurlijk nog niet draaien. Thuis was het voor het slapengaan natuurlijk weer waterpret met het dagelijkse badje. Als we zeggen “Waar is Lara’s dikke buikje?” (alle gelijkenissen met papa’s buikje zijn louter toevallig...), slaat ze reeds lachend met haar 2 handjes op haar buikje! (zie foto).

FR: Période d’appel. C’est une période un peu ambigue. D’un côté, nous sommes bien entendu ravis d’avoir Lara avec nous depuis maintenant une dizaine de jours. Une vie sans elle n’est plus imaginable. Elle s‘adapte merveilleusement bien et montre son affection à sa nouvelle famille. Elle mange très bien. Uniquement pour s’endormir le soir, elle se montre encore un peu inquiète. Une fois couchée, elle pleure en panique, comme si elle pensait que la belle journée qu’elle venait de vivre, n’était qu’un rêve d’un jour. Alors pour la consoler, papa ou maman restent un peu dans sa chambre, juste pour faire sentir en entendre leur présence. Cela la rassure et en général après 10 minutes elle est endormie.

De l’autre côté, cette période d’appel est aussi très monotone. On doit juste attendre, rien de plus. Puis le retour vers la Belgique semble encore si loin. En théorie, on ne peut pas encore sortir avec la petite, si encore s’était possible dans ce froid. Le contraste avec notre 1e période à Almaty est flagrant. Tous les jours on découvrait un nouveau bout de la ville. Maintenant, on sort tour à tour, uniquement pour faire les courses.

Aujourd’hui mardi 29 janvier, nous sommes sortis pour la 2e fois avec Lara, cette fois vers le Silk Way City de l’autre côté de la rue. Entre parenthèses, Zhibek signifie Silk ou sois ! Elle regarde déjà d’un œil éveillé le monde palpitant. A 11 mois, pour la 1e fois de sa vie, elle a pu s’asseoir dans un petit manège, sans le faire tourner bien entendu.


DSC03109 

 


DSC03101

 

DSC03113

 

DSC03126

 

DSC03129

 

DSC03135DSC03130
 

06:14 Gepost door Karin & Marc in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |