21-01-08

De laatste dag in het weeshuis

Donderdag 17 janauri bleek Zhibek’s laatste halve dag in het weeshuis. Omdat vele kindjes ziek waren was er een quarantaine afgekondigd door de directrice van het weeshuis. De bezoekjes mochten wel nog doorgaan, maar wel zonder bezoekende kindjes, wegens te groot wederzijds besmettingsgevaar. Dus bleef Emma met papa thuis en Karin trok alleen (wel samen met 2 andere adoptiekoppels) naar het weeshuis. Lara Zhibek was die ochtend zeer ondernemend en goedgezind. Het was alsof ze een voorgevoel had dat er iets belangrijks op til was.

 

Nadat het bezoek van 2 uur tegen ’s middags was afgelopen en het ganse gevolg inmiddels al naar het busje was teruggekeerd, kwam onze vertaalster plots aangelopen met het verrassende nieuws dat zowel Frank & Kathleen als wijzelf onze kindjes mee naar het appartement konden meenemen! Zelfs de beste scenarioschrijver zou zo’n ontknoping niet kunnen bedenken! Zhibek kreeg snel een wintermanteltje aan bovenop haar weeshuiskleertjes. Haar hoofdverzorgster was ook kennelijk aangedaan door de snelle ontwikkeling van de gebeurtenissen. Karin kreeg nog enkele vraagjes over ons land van afkomst en moest haar beloven dat we altijd goed voor Zhibek zouden zorgen. De kindjes hadden geen tijd om te beseffen wat er gebeurde toen het busje al vertrok.

 

Intussen zat papa Marc thuis nietsvermoedend Karin’s thuiskomst af te wachten, toen er een SMS van Karin binnenkwam. “Hallo. Ik kom af met Zhibek. Kom jij naar buiten met Emma?” Papa’s antwoord hierop was kort en bondig : “Wablief !?”. Zonder dralen sprongen papa en Emma in een warme jas en het geimproviseerde ontvangstcomite trok naar buiten. Daar waren ze! Lara Zhibek was duidelijk onder de indruk... en niet alleen door de koude. Met vragende ogen keek ze rond, niet wetend dat haar leven zonet een beslissende wending nam.

 Hieronder de laatste fotootjes van en in het weeshuis, alsook van Zhibek’s autorit naar ons appartement.

DSC02834 ws

DSC02819 ws

DSC02721

DSC02835 ws

 

 



 

 

 

06:12 Gepost door Karin & Marc in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

17-01-08

Lara woont bij ons !

We zijn heel blij jullie snel te kunnen melden dat Lara Zhibek sinds vanmiddag donderdag 17 januari bij ons woont in ons appartement aan Tole Bi avenue. Het was ook een behoorlijke verrassing voor ons! Lara at er reeds haar 1e hapjes en doet (op het moment dat ik dit schrijf) al haar 1e middagdutje bij ons. Niettemin houden we nog steeds rekening met een verblijf van 1 maand hier in Kazachstan alvorens we naar Belgie kunnen terugkeren. Tussen haakjes, volgend weekend wordt het hier -25 C...

FR: Lara habite chez nous! Nous sommes tres content de pouvoir vous annoncer que Lara Zhibek habite depuis ce jeudi midi 17 janvier chez nous a l'appartement sur Tole Bi avenue. Meme pour nous la surprise etait totale! Lara y mangeait deja son 1e repas et dort a l'instant ou je vous ecris. Neanmoins, nous comptons toujours sur un sejour au Kazakhstan d'encore un mois avant de pouvoir rentrer en Belgique. Entre parentheses, pour le week-end prochain on annonce -25 C...

10:53 Gepost door Karin & Marc in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

16-01-08

Sorry, but blog now updated!

Sorry dat we jullie wat lieten wachten, maar het waren drukke dagen hier. Ga gerust 5 berichten terug en lees en bekijk het relaas van onze eerste dagen hier.

FR : Sorry de vous avoir fait attendre, mais nous étions très occupés les premiers jours. Vous pouvez aller 5 messages en arrière pou lire ou regarder les évènements de nos premiers jours. 

11:15 Gepost door Karin & Marc in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Op 2e bezoek bij Lara

Vanmorgen woensdag 16 januari konden we Lara voor de 2e maal bezoeken en naar goede gewoonte lieten we onze camera graag een paar leuke momenten vastleggen. Kijk maar!

DSC02751 ws

DSC02755 ws

DSC02773 ws

DSC02798 ws

DSC02802 ws



 

 

11:09 Gepost door Karin & Marc in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Dag klas 3B !

Emma wou aan meester Johan, juf Ilse en de klasgenotjes van Ter Dreef 3B groetjes uit Kazachstan sturen en speciaal een paar fotootjes aan jullie opdragen. Vele groetjes vanwege Emma !

DSC02670 ws

DSC02703 ws
 

 

10:59 Gepost door Karin & Marc in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Rechtbank + Weeshuis

Op dinsdag 14 januari werden we reeds rond 8u30 aan ons appartement opgepikt met een minibusje om naar de rechtbank te rijden. Kathleen & Frank, het koppel dat tijdens ons 1e verblijf ook steevast mee met ons naar het weeshuis trok om er hun 2-jarig dochtertje Anastasia te bezoeken, zaten reeds in het busje. Olesia gaf ons op weg naar de rechtbank nog snel een document met de rechters type-vragen en richtlijnen voor de antwoorden. We mochten snel allemaal nog even “blokken” in de auto, al hadden we natuurlijk meer zin om even bij te praten.

 

Het rechtbankgebouw bleek heel eenvoudig en had helemaal niet de allures van ons justitiepaleis in Brussel. Na een half uurtje wachten was het als eerste aan ons. Emma mocht niet mee naar binnen, maar ze bleef graag ondertussen eventjes bij Kathleen & Frank. De zitting duurde slechts een 20-tal minuutjes. De (vrouwelijke) rechter stelde een reeks vraagjes terwijl ze ons door Aïgul voorbereid dossier nogmaals doorbladerde. Hierin zaten ook een aantal foto’s genomen tijdens onze weeshuisbezoeken in december 2007. De rechter vroeg o.a. waarom we adopteren, waarom we voor Kazachstan kozen, of Emma niet jaloers zou zijn en of het niet moeilijk zou zijn geen onderscheid te maken tussen ons biologisch en ons geadopteerd kind. Onze korte maar eerlijke antwoorden leken haar wel te overtuigen. Na positief adoptieadvies van de vertegenwoordiger van het weeshuis, sprak ook de rechter haar positief vonnis uit. Zhibek Muratova (haar oorspronkelijke naam) zal nu voortaan door het leven gaan als Lara Zhibek Triest, onze dochter !

 

Na de rechtbank trokken we als fiere ouders naar het weeshuis, benieuwd hoe het intussen met Zhibek zou zijn. Eerst werden we even onvangen in het bureau van de directrice en konden we onze cadeautjes afgeven. Daarna gingen we naar de speelkamer, waar een verzorgster onze Zhibek bracht. Ze droeg opnieuw haar knalrode kazachse mutsje dat ze ook op had toen we haar voor het eerst zagen op 2 december vorig jaar. Symbolisch voor een hernieuwde start samen, denken we. Mama was wel even aangedaan toen ze in haar armen eventjes begon te wenen, maar het was snel over toen ze haar speeltjes terugzag. Zelf vonden we dat Lara op die maand tijd niet al te veel was veranderd. Graag laten we jullie zelf oordelen aan de hand van de foto’s die we weer graag namen.

 

FR: Mardi 15 janvier : tribunal + orphelinat. La séance du tribunal n’a duré que 20 minutes et se terminait par un avis favorable. Zhibek Murtova s’appellera désormais Lara Zhibek Triest, notre fille ! Après le tribunal, nous sommes allés à l’orphelinat pour y revoir Zhibek et donner quelques petits cadeaux au personnel, comme le veut la tradition. Nous étions très émus de revoir Lara. Comme la première fois que nous l’avions vue, elle portait sont petit capuchon rouge, symbole peut être d’un recommencement, cette fois pour de bon. Normalement, vers la fin de la semaine, nous pouvons déjà garder Lara chez nous à l’appartement !

DSC02682 ws

DSC02685 ws

DSC02688 ws  DSC02694 ws
 

 

     DSC02699 ws DSC02709 ws       DSC02722 ws

10:50 Gepost door Karin & Marc in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Opnieuw in Almaty

Op zondag 13 januari rond 6 uur ’s ochtends kwamen we aan in Almaty. De vlucht vanuit Amsterdam verliep probleemloos. De airbus van KLM was toch een heel stuk comfortabeler dan het Air Astana toestel van onze 1e tumultueuse terugreis. Veel geslapen hebben we echter niet. Het vlieguig zat quasi vol zodat er voor Emma geen vrije extra-stoelen meer waren om languit een dutje te doen. Bovendien vond ze het veel leuker om naar een paar filmpjes te kijken... Haar keuze viel op “Shrek” en “A shark tale”, beiden nederlands gesproken. Mama Karin had deze keer gelukkig veel minder last van haar “KNO’s”, dank zij een minutieuse goed getimede medische voorbereiding met pilletjes en neussprays. Alles zat dus redelijk mee. Anders dan op de terugreis voor Kerstdag, hadden zelfs onze 3 koffers (toch nog 9 kg te betalen overgewicht) ons deze keer gevolgd !

 

Toen we in het “bekende” Almaty opnieuw voet aan de grond zetten, leek het wel een beetje of we opnieuw thuis kwamen, al werd het al gauw duidelijk dat het wel intussen stukken kouder was geworden. Op de luchthaven werden we opgewacht door Hassan, één van de door ons reeds gekende vertalers. Een beetje tot onze verbazing werden we naar Hotel Kazachstan gebracht, in afwachting dat Sara, een nederlands sprekende lokale contactpersoon, ons tegen 17u naar ons appartement zou brengen. We besloten eerst in het hotel te ontbijten en nadien een paar uurtjes te slapen tot de middag.

 

Omdat we de stad intussen reeds goed kenden, hadden we al snel door dat ons hotel slechts op een boogscheut gesitueerd was van de Mothercare kinderwinkel waar we sowieso zinnens waren om baby-uitzet te kopen. Goed ingeduffeld trotseerden we een 1e maal sneeuw en kou, al viel dat eigenlijk nog mee. De afgelopen weken was het kwik in Almaty tot -20°C gedaald, maar nu was het al zo’n 5 à 10 graden “warmer”. We hadden de Mothercare winkel reeds de vorige keer verkend en al snel vonden we er wat we nodig hadden : een reisbedje, een babystoel, een luierkussen, een babybadje en nog wat kleinere spulletjes. Toen we vroegen om een taxi te bellen, bracht de eigenaar ons spontaan met zijn privéwagen terug naar het hotel. Met onze 3 koffers, de handbagage en de volumineuse baby-oufit leek het er intussen wel op dat we voor het vervolg een verhuiswagen wel zouden kunnen gebruiken....

 

Sara was stipt op tijd en – door ons verwittigd – had ze ook 2 wagens voor ons ingelegd. Voor ons vertrek hadden we gevraagd om, indien mogelijk in hetzelfde praktische appartement als de vorige keer te kunnen logeren, maar we vernamen voor onze afreis dat het de eerste 2 weken niet vrij zou komen. Tot onze grote verbazing, bracht Sara ons toch naar hetzelfde vertrouwde appartement op Tole Bi avenue, rechtover de Silk Way City supermarkt. We waren natuurlijk ontzettend blij ! Nog het meest omdat Emma’s en Zhibek’s speelgoed, dat we noodgedwongen hadden moeten achterlaten, er nog steeds lag. We hielden er wel rekening mee dat Lara Zhibek ons intussen zou vergeten zijn, maar haar speelgoedtraktor waar ze zo verzot op was zou ze misschien nog niet vergeten zijn !

 

Inmiddels waren we reeds maandag 14 januari en nog steeds kwamen we nog niet aan bloggen toe. Het was nu hoog tijd om wat proviand in te slaan voor de volgende koudegolf toesloeg. Bovendien moesten we nog op zoek naar grote Avent-flessen en wat kleertjes en schoentjes voor Lara. Op dinsdag 15 januari stond onze rechtbankzitting voor onze adoptieaanvraag gepland. Het is hier gebruikelijk om aansluitend in het weeshuis wat cadeautjes af te geven uit dankbaarheid voor het verzorgend personeel. Naar goed lokaal gebruik kochten we 2 slagroomtaarten, wat chocolade en thee, plus wat parfum, 5 kleinere voor de verzorgsters en 2 iets grotere voor de directrice en de hoofdverpleegster. We waren nog in het ongewisse of we al dadelijk Zhibek zouden meekrijgen naar het appartement, dus moesten we toch best op alles voorbereid zijn. Al hadden we een skipakje mee voor Lara, toch wilden we nog een extra-jasje voor haar kopen. Ook nog wat kleertjes en schoentjes. Gelukkig vind je hier in Almaty zowat alles al kan het natuurlijk geen kwaad te weten waar je voor welk soort dingen terecht kan. In die optiek was onze voorbije “bezoekplicht” periode (ook voor de winkels...) zeker geen slechte zaak !

 

Op maandagavond 14 januari kregen we thuis nog bezoek van hoofdcoördinator Aïgul en Sara. Intussen had vertaalster Olesia ons reeds aan de telefoon gebriefd hoe het er ‘s anderendaags in de rechtbank zou aan toe gaan. Aïgul had net met de directrice van het weeshuis gesproken. Tegen het einde van de week (vrijdag of zaterdag) zou Lara reeds bij ons mogen komen wonen en intussen zouden we haar toch alle dagen mogen bezoeken tussen 10 en 12 uur. Het verloop hier werd ons dus duidelijk en we hadden ook het gevoel opnieuw “geïnstalleerd” te zijn in onze tweede thuis Almaty. Het leek zelfs even of we er nooit weg waren geweest. We keken natuurlijk uit naar het weerzien met Zhibek na de rechtbankzitting. Hoe zou ze reageren ? In afwachting zouden de uurtjes slaap wel deugd doen. Het waren drukke dagen en we hadden natuurlijk ook nog eens 5 uur tijdsverschil achter de kiezen...

 

FR: Voici l’essentiel du message en français. Voyage Bruxelles-Almaty via Amsterdam sans problèmes. Même nos bagages nous avaient suivis cette fois! Après une matinée de repos à l’hôtel, nous nous sommes aussitôt rendus au magasin Mothercare pour y acheter entre autre un lit de voyage et une chaise pour Lara. A notre grande mais agréable surprise, nous avons tout de même encore le même appartement que la première fois. Même les jouets favoris d’Emma et Lara, que nous avons malheureusement du abandonner, s’y trouvaient encore! Nous étions évidement ravis. Après avoir fait nos courses au supermarché Silk Way City, nous avons eu la visite de Aïgul, notre chef coordinateur sur place, afin de préparer la séance du tribunal du lendemain mardi 15 janvier et d’avoir une idée claire du déroulement de notre séjour de 4 à 5 semaines.

DSC02645 ws

DSC02654 ws

DSC02736 ws  DSC02663 ws
 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

DSC02668 ws

10:41 Gepost door Karin & Marc in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |